Siewki

Odnajdziesz się w tych zdjęciach. Nawet, jeśli ci się wydaje, że to nie jest twoja bajka. Coś poruszy, gdzieś struna się napnie. Przywoła się wspomnienie. Żyłka na szyi zacznie bardziej pulsować. Przypomną się słowa, kłótnia, żart, rekwizyt.

Marta Kiela-Czarnik fotografuje siebie i swoją rodzinę. Co Ty masz do tego? Możesz potraktować tę serię poznawczo, faktograficznie, ale nie próbuj doliczyć się członków rodziny. Nie myśl też, że tu się odbywa coś prosto i po prostu. Jak nie ma na zdjęciu, to nie ma wcale? Nie wiesz tego, więc nie wyciągaj wniosków. Możesz podpatrzyć jak mają inni. Być może rozpoznasz te stany, bałagany. Może uśmiechniesz się widząc, że to się dzieje u innych właściwie tak samo. Od dekad. Zmieniają się tylko sprzęty wokół. I wymagania wobec rodziców.

Ja tu widzę szczerość i odwagę. Mi te zdjęcia pomagają. Podskórnie czułam, że te wiekowe mity o szczęśliwych rodzinach, te zdjęcia reklamujące rodzinne śniadanie nie przystają do mnie. Zamiast myśleć o lukrowanym obrazku i popadać we frustrację, zamiast zaczytywać się w podręcznikach o byciu lepszą, sprawniejszą, bardziej uśmiechniętą, omijam najważniejsze. Nie jest to może zbyt ładny obrazek, nic, co dałoby się wrzucić na fejsa, by koleżanki z liceum zzieleniały z zazdrości. Ale tu jest coś ważniejszego, coś prawdziwszego. Kiedy patrzę na te zdjęcia, wchodzę do domu Marty, jest mi lżej.

A Tobie?

Co Ci się przypomina z dzieciństwa, z domu, a może z zeszłego tygodnia?